Choroby nerek w pigułce
Sposoby leczenia Choroby nerek i nie tylko

CHOROBA KRAEPELINA Pod nazwa ta

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

CHOROBA KRAEPELINA Pod nazwą tą opisuje się w piśmiennictwie obrazy kliniczne składające się z jed- nej strony z objawów katato.no.idalnych (po.dniecenie z rozkojarzeniem, niepokój, urojenia, omamy), jednakże zazwyczaj bez negatywizmu, z drugiej strony z wy- raźnych o.bjawóch psycheorganicznych (bezsenso.wne urojenia, o.tępienie, organiczne- zaburzenia pisma, zamazana mowa), Występują też napady padaczko.wate lub szcze- gólne napady typu tężcowego. Przy ostrym przebiegu chorzy często giną wśród bie- gunek i charłactwa ze zmianami odżywczymi skóry. Przebieg bywa czasem podostry, mo.żliwe są remisje. Histopatologicznie stwierdza się w trzech górnych warstwach korowych zmiany zwyrodnieniowe komórek nerwowych. Dolne warstwy korowe zawierają komórki nerwowe blade, napęczniałe, rozkładające się. Takie same zmiany widuje się w ciele prążkowanym (corpus striatum), w jądrze migdałowatym kreso- mózgowia (nucleus amygdale .trunci telencephali) i w jądrze zębatym móżdżku (nu- cleus dentatus). Griinthal uważa chorobę tę za nie tak rzadką. Przyczyn jej nie znamy. Przypuszcza się, że chodzi o sprawę “autotoksyczną”. Nie jest Dna związana. koniecznie z wiekiem podeszłym, gdyż czasem zaczyna się już w trzecim dziesiątku lat . ZWYRODNIENIE W ĄTROBOWO-SOCZEWKOWATE (DEGENERATIO HEPATO-LENTICULARIS) Jest to stosunkowo rzadkie cierpienie, występujące rodzinnie, polegające na po- stępujących zaburzeniach metabolizmu: Pierwsze spostrzeżenie kliniczne pochodzi od Frerichsa (1854), późniejsze od Westphala (1883) i Strumpella (1898). Chociaż opisy Wilsona (1912) różniły się znacznie od poprzednich, wszystkie te różnice symptoma- tologiczne zjednoczono pod wspólną nazwą zwyrodnienia wątrobowo-soczewko- watego. Istotne są zaburzenia w gospodarce miedzią, która odkłada się w wątrobie i w mózgu, a także w rogówce. Miedź wydala się z moczem w ilości 10-20 razy większej niż normalnie. Cierpienie uważa się za enzymopatię z uwarunkowanym .genetycznie defektem syntezy białkowej. Do typowych objawów należą: zaburzenia pozapiramidowe i móżdżkowe, marskość wątroby, obwódka rogówkowa, hipokupremia i hiperkupruria, wybitne obniżenie aktywności parapolifenolooksydazy równolegle z zanikiem zawierającego miedź ciała białkowego ceruloplazminy. Klinicznie sprawa przejawia się ciężkimi objawami cha- rakteropatycznymi: zanik uczuć społecznych i hamulców moralnych, lekkomyślny stosunek do spraw miłosno-seksualnych, zanik poważniejszych zainteresowań i dą- żeń, brak wytrwałości w nauce i w pracy, męczliwość. Sprawność intelektualna bywa dość dobra, najwyżej osiąga ona poziom debilizmu. Niektórzy (np. Tschabit- scher i in., 1965) mówią nieściśle o psychopathisches Syndrom mit organischen Ziigen. [hasła pokrewne: , olej do włosów, przydomowe oczyszczalnie ścieków, Prywatne przedszkole Kraków ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)