Choroby nerek w pigułce
Sposoby leczenia Choroby nerek i nie tylko

Posts Tagged ‘kurs sep’

Duze trudnosci rozpoznawcze nastreczaja nam

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Duże trudności rozpoznawcze nastręczają nam przypadki, w których objawy cle- lesne nie są wyraźne. Jest rzeczą bardzo. trudną rozpoznać otępienie miażdży co. we w okresie początkowym tylko. na po.dstawie wyników badań psychiatrycznych. Cza- sem udaje się Wpaść na właściwe rozpoznanie przez stwierdzenie “lakunarnych” o.bjawów otępienio.wych. Czasem trudności pochodzą stąd, że objawy neurasteniczno.- hipochondryczne z biegiem czasu ujawniają swoje podłoże miażdżycowe. W przy- padkach tych trudno. jest rozstrzygnąć co. było. wcześniej – czy miażdżyca w okresie neurastenicznym, czy też na o.dwrót, długotrwałe napięcie afektywne związane z do- legliwościami neurasteniczno.-hipochondrycznymi na drodze oddziaływań .korowo- trzewiowych doprowadziło do. nieodwracalnych zmian w tętnicach. Czynniki reak- tywne zdają się w rzeczy samej odgrywać doniosłą rolę, przynajmniej przyspiesza- jącą pro.ces miażdżycowy. Czynnikiem takim może być np. utrata zajęcia, do. którego- osobnik się przywiązał, przeniesienie w nowe środowisko, śmierć współmałżonka lub tym podobne. Załamanie się życiowe chorego zwykle się wówczas tłumaczy reakcją psychonerwicową. Nie bierze się pod uwagę w tych przypadkach mo.żliwości wpływu ciosów moralnych na rozwój procesu miażdżycowego. Dlatego. wszelkie skargi psy- cho.nerwico.we na przełomie piątego. i szóstego. dziesiątka lat i później u osób dotąd zdrowych należy brać po.ważnie i mieć na uwadze możliwość rozpoczynającego się procesu miażdżycowego mózgu. Rozpoznanie róznicowe w stosunku do innych psychoz starczych na– suwa trudno.ści przy rozwiniętym w pełni o.brazie klinicznym. Sprawy te bowiem mogą się wzajemnie przeplatać. Zwłaszcza ro.zwinięte o.tępienie starcze może się klinicznie nie różnić od o.tępienia miażdżycowego u starszych ludzi. W przypadkach tych możemy o.rzekać często tylko co do pochodzenia sprawy, opierając się na da- nych wywiadu lub na objawach neurologicznych. W ogóle wszystkie ciężkie zespoły organiczne kończące się daleko. posuniętym o.tępieniem stają się w końcowym okre- sie do. siebie podo.bne, bez względu na czynniki etiologiczne, które były ich punktem wyjścia. [hasła pokrewne: , kurs sep, odzież termoaktywna, tusz do rzęs ]

Comments Off

Posts Tagged ‘kurs sep’

Duze trudnosci rozpoznawcze nastreczaja nam

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Michalski zwraca uwagę, że wyrwanie nerwu przeponowego wywołując .porażenie najpotężniejszego mięśnia oddechowego, jakim jest przepona, wybitnie osłabia “uraz oddechowy” chorego płuca statyczny i dynamiczny podczas oddychania, a zwłaszcza kaszlu. Działanie jest szczególnie korzystne w tych przypadkach, w których przepona po za- biegu unosi się podczas wdechu ku górze i przez to chroni przed urazem oddechowym poniekąd także płat górny. W tym działaniu Morelli ao- patruje się przyczyn skuteczności wyrwania nerwu przeponowego w przy- padkach zmian gruźliczych w górnym płacie. Gdy więc odma opłucna osłaniając .ehore płuco powietrzem jakby poduszeczką gumową działa skutecznie przez całkowite zniesienie urazu oddechowego sta- tycznego i dynamicznego, to znaczenie wyrwania nerwu przeponowego polega na ograniczeniu urazu oddechowego, zależnym od pora- źenia przepony i jej unoszenia się podczas wdechu. Korzystny i szybki skutek leczenia gruźlicy płuc wyrwaniem nerwu przeponowego, uzyskany w początkowym okresie stosowania tego za- biegu, spowodował szerokie jego rozpowszechnienie. Zaczęto polecać go nawet jako zabieg poprzedzający odmę opłucną leczniczą, twierdząc, że przy takim postępowaniu wybitnie zmniejsza się częstość powikłania odmy zapaleniem opłucnej, skraca się czas leczenia i osiąga się szybsze i lepsze rozszerzenie się uciśniętego płuca po ukończeniu leczenia. W miarę je- dnak nagromadzania się materiału klinicznego i spostrzegania dalszego losu chorych na gruźlicę płuc, leczonych wyrwaniem nerwu przepono- wego, początkowy zapał do tego zabiegu znacznie się zmniejszył. Gdy Bronisław Łepkowski uzyskał wyniki pomyślne w warunkach leczenia sana- toryjnego w 56,25% przypadków, to Zdzisław Szczepański analizując 110 przy- padków, leczonych wyrwaniem nerwu przeponowego w Uzdrowisku Miejskim dla chorych na płuca w Otwocku w okresie od r. 1927 do 1936 i spostrzeganych przez niego od przeszło pół roku od lat 10, dochodzi do wniosku, że poprawę uzyskano mniej więcej w 30%, zdolność do pracy w 15%, wyleczenie kliniczne w 7%. FeLiks OszkieL ria 103 chorych, poddanych wyrwaniu nerwu przeponowego w Domu Zdro- wia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Michalinie, których obserwacja wynosiła od jednego roku do 5 lat, spostrzegał zgon 59% (61 przypadków), postępujące pogorszenie w 21,4% (22 przypadki), poprawę z utrzymsewaniesm się prątków gruźlicy, w plwocinie, w 8% (8 przypadków) i poprawę bez prątków w plwocinie w 11,6% (12 przypadków). Ch. Bergenbaum na 81 przypadków, spostrzeganych od 2 miesięcy do 5 lat w Sanatorium “Marpe” w Otwocku, uzyskał w 14% wyleczenie kliniczne (trwałe zniknięcie jam i prątków oraz powrót zdolności do. pracy), w 10% – poprawę stanu ogólnego z częściową zdolnością do pracy i zniiR:nięciern prątków przy utrzy– mującej się jamie, w 13% – nieznaczną poprawą ogólnego stanu przy utrzymującej. się jamie i prątkach w plwocinie, w 39,5% poprawy nie było; 12.% chorych zmarło;. los 12,5% chorych operowanych jest nieznany. Rist oblicza odsetek wyników po- myślnych przy leczeniu gruźlicy płuc wyrwaniem nerwu przeponowego na 13%, a Sauerbruch na 800 przypadków, spostrzeganych w. ciągu 10 Jat, stwierdza tylko- 2 niewątpliwe wyleczenia. [podobne: , kurs sep, korekcja wzroku, rwa kulszowa ]

Comments Off

« Previous Entries